T.B.M.M. (S. Sayısı : 149)

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Denizcilik Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm ve Dışişleri Komisyonları Raporları (1/293)

T.C.

Başbakanlık Kanunlar ve Kararlar 3.6.1999 Genel Müdürlüğü Sayı : B.02.0.KKG.0.11/196-342/2504

Önceki yasama döneminde hazırlanıp Başkanlığınıza sunulan ve İçtüzüğün 77 nci maddesi uyarınca hükümsüz sayılan ilişik listede adları belirtilen kanun tasarılarının yenilenmesi Bakanlar Kurulunca uygun görülmüştür.

Gereğini arz ederim.

Bülent Ecevit Başbakan

1/546 Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Denizcilik Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı

T.C.

Başbakanlık Kanunlar ve Kararlar 9.12.1996 Genel Müdürlüğü Sayı : B.02.0.KKG/101-1118/4757

Dışişleri Bakanlığınca hazırlanan ve Başkanlığınıza arzı Bakanlar Kurulunca 7.11.1996 tarihinde kararlaştırılan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Denizcilik Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı” ile gerekçesi ilişikte gönderilmiştir.

Gereğini arz ederim.

Prof. Dr. Necmettin Erbakan

Başbakan

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti arasında deniz taşımacılığı alanındaki işbirliğini düzenli bir şekilde kuvvetlendirmek, aralarındaki ticarî mübadeleyi geliştirmek için eşitlik, karşılıklı yarar ve yardım ilkeleri uyarınca, uluslararası denizciliğin gelişmesine seyrüsefer serbestliği prensipleri ışığında katkıda bulunmak arzusuyla 19 Aralık 1994 tarihinde, Ankara’da Türkiye-Lübnan Denizcilik Anlaşması imzalanmış bulunmaktadır.

İmzalanan bu Anlaşma ile Türkiye ile Lübnan arasındaki denizcilik ilişkilerinde;

– İki ülke arasında denizcilik ilişkilerinin karşılıklı olarak düzenlenmesi ve geliştirilmesi,

– En iyi seyrüsefer koordinasyonunun sağlanması, denizde güvenliğin geliştirilmesi ve deniz kirliliğinin önlenmesi,

– İki ülke arasında deniz taşımacılığının gelişmesini engelleyici tedbirlerden kaçınılması,

– İki ülke arasındaki ticarî ve ekonomik ilişkilerin gelişimine katkıda bulunulması,

– Gemi yapımı ve onarımı alanında işbirliğinin sağlanması

amaçlanmıştır.

Türkiye Büyük Millet Meclisi

Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu 5.8.1999

Esas No. : 1/293

Karar No. : 29

Başkanlığınızca 17.6.1999 tarihinde Komisyonumuza tali olarak havale edilen “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Denizcilik Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı” Komisyonumuzun 4.8.1999 tarihli 5 inci Birleşiminde Dışişleri ve Ulaştırma Bakanlıkları temsilcileri ile Denizcilik Müsteşarlığı yetkililerinin de katılımları ile incelenip görüşüldü.

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti arasında 19 Aralık 1994 tarihinde Ankara’da imzalanan Denizcilik Anlaşması, iki ülke arasındaki denizcilik alanında karşılıklı ilişkilerin eşitlik ve karşılıklı yarar ilkelerine uygun olarak deniz taşımacılığı serbestisi ve bu alanda uluslararası işbirliğini mümkün olduğu ölçüde güçlendirmeyi de gözönünde tutarak uyumlu bir şekilde geliştirmeyi amaçlamıştır.

Komisyonumuz, tümü üzerinde yapılan görüşmeler sonucunda Anlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısını müspet mütalaa ederek maddelerine geçilmesine karar vermiştir.

Müteakiben Tasarının maddeleri müzakere edilerek 1, 2 ve 3 üncü maddeleri Komisyonumuzca aynen kabul edilmiştir.

Raporumuz, havalesi gereği Esas Komisyon olan Dışişleri Komisyonuna tevdi edilmek üzere Yüksek Başkanlığa saygı ile arz olunur.
 

	Başkan	Başkanvekili
	Mustafa Gül	Sefer Koçak
	Elazığ	Ordu
	Sözcü	Kâtip
	Bülent Ersin Gök	Yusuf Kırkpınar
	İstanbul	İzmir
	Üye	Üye
	Cengiz Aydoğan	Ahmet Sancar Sayın
	Antalya	Antalya
	Üye	Üye
	Mustafa Vural	Bedri Yaşar
	Antalya	Gümüşhane
	Üye	Üye
	Mustafa Düz	Mehmet Çümen
	İstanbul	İzmir
	(İmzada Bulunamadı)
	Üye	Üye
	Ali Sezal	Kemal Albayrak
	Kahramanmaraş	Kırıkkale
	Üye	Üye
	M. Turhan İmamoğlu	Hasan Özyer
	Kocaeli	Muğla
	Üye	Üye
	Osman Fevzi Zihnioğlu	Nizamettin Sevgili
	Sakarya	Siirt
	Üye	Üye
	Mehmet Ceylan	Ahmet Erol Ersoy
	Sıvas	Yozgat

 

MADDE 1. – Tasarının 1 inci maddesi Komisyonumuzca aynen kabul edilmşitir.

MADDE 2. – Tasarının 2 nci maddesi Komisyonumuzca aynen kabul edilmiştir.

MADDE 3. – Tasarının 3 üncü maddesi Komisyonumuzca aynen kabul edilmiştir.

Türkiye Büyük Millet Meclisi

Dışişleri Komisyonu 13.8.1999

Esas No. : 1/293

Karar No. : 94

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Denizcilik Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı Komisyonumuzun 12 Ağustos 1999 tarihli 13 üncü birleşiminde Dışişleri Bakanlığı ve Ulaştırma Bakanlığı temsilcileri ile Denizcilik Müsetşarlığı yetkililerinin katılmalarıyla görüşülmüştür.

İki ülke arasındaki denizcilik ilişkilerinin düzenlenmesi ve geliştirilmesini amaçlayan Tasarı Komisyonumuzca uygun görülerek kabul edilmiştir.

Raporumuz Genel Kurulun onayına sunulmak üzere Başkanlığa saygı ile arz olunur.
 

Başkanvekili	Sözcü
	B. Suat Çağlayan	Mehmet Kaya
	İzmir	Kahramanmaraş
	Üye	Üye
	Ali Tekin	Müjdat Kayayerli
	Adana	Afyon
	Üye	Üye
	Nesrin Ünal	Teoman Özalp
	Antalya	Bursa
	Üye	Üye
	Hasan Erçelebi	Mahmut Erdir
	Denizli	Eskişehir
	Üye	Üye
	M. Bedri İncetahtacı	Mustafa Yaman
	Gaziantep	Giresun
	Üye	Üye
	Ayfer Yılmaz	Azmi Ateş
	İçel	İstanbul
	Üye	Üye
	Hüseyin Kansu	Osman Yumakoğulları
	İstanbul	İstanbul
	Üye	Üye
	Rahmi Sezgin	Cevdet Akçalı
	İzmir	Kütahya
	Üye	Üye
	Basri Coşkun	M. Necati Çetinkaya
	Malatya	Manisa
Üye
Birol Büyüköztürk
Osmaniye

 
 
 

HÜKÜMETİN TEKLİF ETTİĞİ METİN

TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE LÜBNAN CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA DENİZCİLİK ANLAŞMASININ ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI

MADDE 1. – 19 Aralık 1994 tarihinde Ankara’da imzalan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Denizcilik Anlaşması”nın onaylanması uygun bulunmuştur.

MADDE 2. – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3. – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE LÜBNAN CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA DENİZCİLİK ANLAŞMASININ ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI

MADDE 1. – Tasarının 1 inci maddesi Komisyonumuzca aynen kabul edilmiştir.
 
 

MADDE 2. – Tasarının 2 nci maddesi Komisyonumuzca aynen kabul edilmiştir.

MADDE 3. – Tasarının 3 üncü maddesi Komisyonumuzca aynen kabul edilmiştir.
 

	Prof. Dr. Necmettin Erbakan
	Başbakan
	Dışişleri Bak. ve Başb. Yrd.	Devlet Bakanı
	Prof. Dr. T. Çiller	F. Adak
	Devlet Bakanı V.	Devlet Bakanı
	M. S. Ensarioğlu	Doç. Dr. A.Gül
	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
	I. Saygın	Prof. Dr. S. Tekir
	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
	N. Kurt	M. Altınsoy
	Devlet Bakanı V.	Devlet Bakanı
	I. Saygın	L. Esengün
	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
	M. S. Ensarioğlu	A. O. Tunç
	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
	B. Aksoy	G. Dağdaş
	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
	H.U. Söylemez	T. R. Güneri
	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
	A. Yılmaz	Prof. Dr. S. Günbey
	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
	B. Şeker	Dr. A. Demircan
	Adalet Bakanı	Millî Savunma Bakanı
	Ş. Kazan	T. Tayan
	İçişleri Bakanı	Maliye Bakanı
	M. Ağar	Doç. Dr. A. Şener
	Millî Eğitim Bakanı V.	Bay. ve İskân Bakanı V.
	B. Aksoy	M. Demirci
	Sağlık Bakanı V.	Ulaştırma Bakanı V.
	B. Şeker	N. Kurt
	Tarım ve Köyişleri Bakanı	Çal. ve Sos. Güv. Bakanı
	M. Demirci	N. Çelik
	Sanayi ve Ticaret Bakanı V.	Enerji ve Tabiî Kay. Bakanı V.
	A. Yılmaz	F. Adak
	Kültür Bakanı V.	Turizm Bakanı
	S. Tekir	B. Yücel
	Orman Bakanı	Çevre Bakanı
	M. H. Dağlı	M. Z. Tokar

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti (Bundan sonra Âkit Taraflar olarak adlandırılacaktır.)

Âkit Taraflar arasındaki ilişkileri desteklemek ve geliştirmek ve denizcilik ilişkileri sahasındaki işbirliğini düzenli bir şekilde kuvvetlendirmeyi arzu ederek,

Aralarındaki ticarî mübadelenin geliştirilmesine katkıda bulunma arzusuyla,

Eşitlik, karşılıklı yarar ve yardım ilkelerine uygun olarak aşağıdaki hususlarda mutabık kalmışlardır :

İşbu Anlaşma’nın amacı :

– Âkit Taraflar arasındaki denizcilik ilişkilerinin geliştirilmesi,

– En iyi seyrüsefer koordinasyonunun sağlanması, denizde güvenliğin geliştirilmesi ve deniz kirliliğinin önlenmesi,

– Deniz taşımacılığının gelişmesine zarar verecek tedbirlerden kaçınılması,

– Âkit Taraflar arasındaki ticarî ve ekonomik ilişkilerin gelişmesine genel olarak katkıda bulunulması,

– Gemi yapımı ve onarımı alanında işbirliğinde bulunulmasıdır.

İşbu Anlaşma’nın amaçlarına uygun olarak :

1. “Âkit Taraf Gemisi” terimi, bir Tarafın gemi siciline kayıtlı bulunan ve o Tarafın kendi mevzuatına uygun olarak bayrağını taşıyan bütün ticaret gemileri anlamına gelmektedir.

Ancak, bu terim,

a) Savaş gemileri ve ticarî amaçlar dışında dizayn edilen veya kullanılan diğer kamu araçlarını,

b) Balıkçı teknelerini

kapsamaz.

2. “Gemi Mürettebatı Üyesi” terimi, mürettebat listesinde yeralan ve seyir esnasında geminin yönetimi, işletilmesi ve bakımına ilişkin fonksiyonların yerine getirilmesi amacıyla gemide istihdam edilmiş bulunan kaptan ve diğer herhangi bir kişi anlamındadır.

İşbu Anlaşma, bir taraftan karasuları da dahil olmak üzere Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti sınırları ve diğer taraftan karasuları da dahil olmak üzere Lübnan Cumhuriyeti Hükümetinin sınırları dahilinde uygulanır.

Bununla birlikte, işbu Anlaşma’nın hükümleri, kabotaj ve Âkit Taraflardan her birinin kanunları ile saklı tutulan faaliyetlere, özellikle liman hizmetleri, romörkaj kılavuzluk, kurtarma ve denizde yardım hükümlerine, Âkit Tarafların karasularında yapılan balıkçılık faaliyetlerine ve içsuyolu taşımacılığına uygulanmayacaktır. Âkit Taraflar, seyrüsefer serbestliği prensibine verdikleri önemi teyit ederler ve uluslararası seyrüseferin gelişmesine mani olabilecek tedbirleri almaktan kaçınmayı kabul ederler.

1. Âkit Taraflardan her biri kendi limanlarında, diğer tarafın gemilerine limana kabul, serbestçe giriş, kalış ve ayrılış, liman kolaylıklarından faydalanılması ve seyrüseferle ilgili diğer kolaylıkların sağlanması ve gemiler, mürettebat, yolcular ve yükleri için ticarî işlemler konusunda kendi gemilerine tanıdığı muamelenin aynısını yapmayı garanti eder.

Bu hüküm, özellikle yükleme ve boşaltma için rıhtımlarda yer ve kolaylıklar verilmesine uygulandığı gibi havuzlama ve bakım-onarım imkânlarının kullanılmasına da uygulanır.

2. Âkit Taraflardan her biri, diğer Tarafın gemilerine, yürürlükte bulunan liman tarifelerinde yer alan ve yabancı bayraklı gemilere uygulanması öngörülen liman tarife ve ücretleri konusunda ayırım gözetmeyen bir muamele yapılması hususunu garanti ederler.

3. Âkit Taraflar, kendi kanunları ve liman mevzuatları çerçevesinde, gemilerin limanlarda bekleme sürelerinin imkânlar dahilinde kısaltılması için gerekli tedbirleri alacaklar ve sözkonusu limanlarda yürürlükte bulunan idari, gümrük ve sağlık işlemlerinin basitleştirilmesini sağlayacaklardır.

1. Âkit Taraflardan herbiri, diğer Âkit Tarafın yetkili makamları tarafından kendi kanun ve yönetmeliklerine uygun olarak düzenlenmiş olup diğer Âkit Taraf gemilerinde bulunan belgelerde belirtilen gemilerin tabiiyetini tanıyacaklardır.

2. Âkit Taraflardan birinin yetkili makamları tarafından kendi bayrağını taşıyan gemiler için verilen veya tanınan belgeler diğer Âkit Taraf tarafından da tanınacaktır.

3. Gemilerin Tonajlarını Ölçme Uluslararası Sözleşmesi (1969) veya yürürlükteki mevzuata uygun olarak düzenlenmiş tonaj belgelerine sahip Âkit Taraflardan herbirinin gemileri, diğer Âkit Tarafın limanlarında tekrar ölçüm işlemlerinden muaf tutulacaklardır.

Âkit Taraflardan birinin tonaj ölçme sistemini değiştirmesi halinde, bu Âkit Taraf eşdeğer şartları belirlemek amacıyla diğer Âkit Tarafı bu değişikliklerden haberdar edecektir.

Âkit Taraflardan her biri diğer Âkit Tarafın yetkili makamları tarafından verilmiş olan gemi adamlarının kimlik belgelerini tanıyacak ve bu belgeleri taşıyanlara VII ve VIII. maddelerde şartları belirtilen hakları sağlayacaktır. Sözkonusu kimlik belgeleri, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti yönünden, “The Seamen’s Identity Card-Gemi Adamı Cüzdanı” ve Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti yönünden “Livret de Marin” dir.

VI. maddede zikredilen kimlik belgelerine sahip olan şahıslar isimleri mürettebat listesinde ve gemi kaptanı tarafından yetkili makamlara sunulan personel listesinde yer almak şartı ile, gemi limanda bulunduğu süre içerisinde, vize almaksızın, karaya çıkabilir ve uğrak limanının bulunduğu “bölge” ve/veya “belediye” hudutları içinde konaklayabilirler.

Bu kişiler, karaya çıkış ve gemiye dönüşlerde düzenleyici kontrollere uyacaklardır.

1. VI. maddede zikredilen kimlik belgesine sahip herhangi bir şahıs, kullanılan ulaşım aracının türüne bakılmaksızın aşağıdaki haklara sahip olacaktır :

a) Seyahat masraflarının karşılanması suretiyle kabul edilmesi garanti edilen ülkeye doğrudan doğruya gitmek için ülkeden çıkış hakkı;

b) Ülkedeki belirli bir limanda belirli bir gemiye katılmak üzere, Âkit Taraflardan birinin ülkesine giriş hakkı;

c) Ülkedeki belirli bir limanda bulunan belirli bir gemiye katılmak üzere veya bulunulan bir gemiden Âkit Taraflardan birinin limanında bulunan diğer bir gemiye veya ülke dışındaki bir gemiye transfer olmak üzere, Âkit Taraflardan birinin hudutlarından geçiş hakkına sahip olacaktır.

2. Paragraf 1’de belirtilen bütün hallerde, kimlik belgelerinin diğer Âkit Taraf ülke vizesini taşıması gereklidir. Bu vize mümkün olduğu kadar çabuk verilecektir.

3. Paragraf 1’de belirtilen kimlik belgelerini taşıyan bir gemi adamı, diğer Âkit Tarafın limanında sağlık sebepleri, hizmet amaçları veya yetkili otoritelerce geçerli sayılan başka nedenlerden dolayı gemiden ayrıldığı takdirde, bu ikinci Taraf ilgili şahısa, hastaneye kaldırıldığında ülkede kalmak, kendi ülkesine dönmek veya ulaşım aracının türüne bakılmaksızın diğer bir katılma limanına gitmek için gerekli izni verecektir.

4. Yukarıda paragraf 1’de sıralanan amaçlar için, Madde VI’da belirtilen kimlik belgelerine sahip, ancak Âkit Taraflardan birinin tabiiyetine sahip olmayan şahıslara kimlik belgelerini veren diğer Âkit Tarafın ülkeye kabul konusunda garanti vermesi kaydıyla gerekli giriş ve transit geçiş vizelerinin verilmesi sağlanacaktır.

5. Madde VI ve VII ile işbu maddenin yukarıda zikredilen hükümlerine halel getirmeksizin yabancıların ülkeye giriş, ikâmet ve çıkarılmaları ile ilgili, Âkit Tarafların ülkelerinde yürürlükte bulunan hükümler geçerli kalacaktır.

6. Âkit Taraflar, yukarıda sözü edilen gemi adamı belgelerine sahip olan ancak sakıncalı kabul edilen kişilerin kendi ülkelerine girişlerini yasaklama hakkını saklı tutarlar.

1. Âkit Taraflardan birinin adli makamları, geminin bayrağını taşıdığı Tarafın yetkili diplomatı veya konsolosluk memurunun rızası olmadıkça, diğer Tarafın gemi mürettebatının denizcilik hizmet sözleşmesinden doğan ihtilaflarına bakma konusunda yetkili olmayacaklardır.

2. Âkit Taraflardan birinin gemisinin mürettebatından biri, gemi diğer Âkit Tarafın karasularında bulunduğu sırada gemide suç işlerse, geminin bulunduğu yerdeki devletin yetkili makamları aşağıdaki durumlar hariç olmak üzere diğer devletin yetkili diplomatı veya konsolosluk memurunun rızası olmaksızın bu kişi hakkında kovuşturmaya gitmeyeceklerdir.

a) Suçun sonuçları geminin bulunduğu ülkeyi etkiliyorsa, veya

b) Suç kamu düzenini veya güvenliğini tehlikeye düşürecek nitelikte ise, veya

c) Suç mürettebat dışında bir kişiye karşı işlenmiş ise veya

d) Suç kovuşturmasının uyuşturucu madde trafiğini durdurmak için zorunlu olması halinde,

3. Bu maddenin 2. paragrafındaki hükümler yetkili makamların yabancı uyrukluların girişleri, gümrük, sağlık, gemilerin ve limanların güvenliğinin kontrolü ile ilgili tedbirler, insan hayatının korunması ve yük güvenliği ile ilgili kanun ve kuralların uygulanmalarına yönelik konulardaki haklarına halel getirmeyecektir.

1. Âkit Taraflardan birinin gemisinin, diğer Âkit Tarafın karasularında veya sahile yakın yerlerde karaya vurması veya oturması veya herhangi diğer bir hasara uğraması halinde, bu Âkit Tarafın yetkili makamları;

– Geminin bayrağını taşıdığı ülkenin diplomatı veya konsolosluk yetkilisine haber vererek yükümlülüklerini yerine getireceklerdir.

– Kendi bayrağını taşıyan bir gemiye yapabileceği koruma ve yardımı, sözkonusu gemi, mürettebat, yolcular ve gemi yüküne karşı sağlayacaklardır.

2. Bir gemi hasara uğradığı takdirde, içindeki yük ve malzemeler, yerinde kullanılmadığı veya kullanmak üzere yerinden çıkarılmadığı sürece, gümrük rüsumlarından muaf tutulacaktır.

3. Kurtarma işlemleri ve düzenlenmesi SAR Uluslararası Sözleşmesi’ne (IMO 1979) göre ve ilgili milli mevzuata uygun olarak yapılacaktır.

1. Âkit Taraflardan herbiri diğer Âkit Tarafın gemicilik şirketlerinin kendi ülke sınırları içinde, deniz taşımacılığından doğan gelir ve diğer kazançları, ödemelerini yapmak amacıyla kullanma imkânını sağlayacaklardır.

2. Âkit Taraflardan herbiri, aynı şirketlere, kendi ülkesinde yapılan ve yukarıda sözü edilen tüm ödemeler düşüldükten sonra, anılan gelir ve diğer alacaklarını transfer etme hakkını kendi millî kanun ve yönetmeliklerine göre tanırlar.

3. Âkit Taraflardan herbiri bu çeşit transferleri kolaylaştıracaktır.

1. Bu Anlaşma’nın yürütülmesinden sorumlu Âkit Tarafların yetkili makamları :

– Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti tarafından Başbakanlık-

Denizcilik Müsteşarlığı

– Lübnan Cumhuriyeti Hükümeti tarafında Ulaştırma Bakanlığı-

Kara ve Deniz Ulaştırması Genel Müdürlüğü’dür.

Âkit Taraflardan herbiri, bu Anlaşma’nın maddelerinin uygulanmasını temin etmek üzere gerekli tedbirleri alacak ve bu Anlaşma’nın uygulanmasını sağlamak amacıyla diğer Âkit Tarafın yetkili makamları ile ulusal kanunları ve mevzuatına göre gerekli düzenlemelerin yapılması amacıyla görüşmelerde bulunacaklardır.

2. Âkit Taraflar, uluslararası düzeydeki taahhütlerine halel getirmeksizin aşağıdaki konularda mutabakata varmışlardır :

a) Ülkelerindeki denizcilik örgütleri ve şirketleri arasındaki denizcilik ilişkilerini geliştirmek ve iki ülke arasındaki deniz trafiğinin düzenli büyümesini engelleyecek zorlukları gidermek amacıyla yakın işbirliğinde bulunmak,

b) Çeşitli denizcilik faaliyetlerinde personel mübadelesi ve eğitimi; denizde ve limanlarda ticarî malların akışını hızlandırmak ve kolaylaştırmak, deniz ticaret filoları arasında işbirliğini güçlendirmek amacıyla bilgi teatisinde bulunmak,

c) Karşılıklı denizcilik mübadelesinin gelişimini engelleme eğiliminde bulunan engel ve diğer şartları kaldırmak,

d) Bu denizcilik mübadelesinden doğan faaliyetlerle ilgili olarak boğazlardan ve karasularından geçişe ilişkin tavsiye ve belgeleri teati etmek.

3. Bu Anlaşma’nın uygulama ve yorumuyla ilgili konuları görüşmek üzere Âkit Taraflardan birinin isteği üzerine bir toplantı düzenlenecektir. Bu toplantılar her iki Tarafın kabul ettiği yer ve zamanda düzenlenecektir.

İşbu Anlaşma’nın uygulanması ve yorumuna ilişkin olarak ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklar, Âkit Tarafların yetkili makamları arasında karşılıklı anlayış içerisinde çözümlenecektir. Uyuşmazlık devam ettiği takdirde, uyuşmazlıklar diplomatik yollardan çözümlenecektir.

1. İşbu Anlaşma, Âkit Tarafların kendi mevzuatlarına göre yerine getirilmesi gerekli formalitelerin tamamlanması ve diplomatik kanaldan karşılıklı tebliğinden sonra yürürlüğe girecektir.

2. İşbu Anlaşma yürürlüğe girdikten sonra 5 yıl için geçerli olacak, Âkit Taraflardan biri tarafından yürürlük süresi bitmeden altı ay önce bir fesih ihbarında bulunulmadıkça kendiliğinden birer yıllık süreler için yenilenmiş olacaktır.

3. Bununla birlikte, işbu Anlaşma diplomatik yoldan feshedilebilir ve böyle bir durumda fesih bildiriminin diğer Âkit Tarafınca alınmasını takip eden altı ay sonra Anlaşma sona erecektir.

Ankara’da 19 Aralık 1994 tarihinde Türkçe, Arapça ve İngilizce dillerinde bütün metinler aynı derecede geçerli olmak üzere üç nüsha olarak düzenlenmiştir.

Yorum konusunda uyuşmazlık halinde İngilizce metin geçerli olacaktır.

Hükümetleri tarafından gereken şekilde yetkili kılınan aşağıdaki imza sahipleri işbu Anlaşma’yı imzalamışlardır.

Türkiye Cumhuriyeti Lübnan Cumhuriyeti

Hükümeti Adına Hükümeti Adına

Mehmet GÜLCEGÜN Omar MESKAOUİ

Devlet Bakanı Ulaştırma Bakanı